|
مساله همین فهمیدن و فهم کردن است!
فيلم« آتش سبز » روايت امروزي از تاريخ چند هزار ساله كشور ايران است .برخلاف فيلم هاي رايج تاريخي كه نحوه ي روايت ، وچيدمان عناصر تصاوير و نوع ديالوگ ها بيشتر به نقالي تنه مي زند تا اين كه لزوماً بخواهد مفهوم ويژ ه اي از تصوير وسينما ارائه دهد ،اتفاقاً اين فيلم مبتني برفرم وزبان سينماست .به گونه اي كه از طريق تاريخ ، شكلي از تصوير ايراني را درمعرض ديد قرار مي دهد.به عقيده اين متن جمله ي معروفي كه درباره ژان رنوار گفته شد، كه از فيلم هاي اين فيلمساز بزرگ مي توان بو وطعم پنير فرانسوي را حس كرد – به معني فرانسوي ترين فيلمساز فرانسوي - ازخيلي جهات درباره فيلم «آتش سبز »هم صدق مي كند. اين نكته كه يك فيملساز ازدرون بضاعت تاريخي وفرهنگ كشورش فيلمي پيش روي تماشاگر قرا ر مي دهد كه مي توان از تك تك نما ها وپلان هايش به ايراني بودن رسيد ونه صرفاًاز طريق نام ونشان كارگردانش ، حاكي از آن است كه او ادعا دارد ، روايت جديدي از تاريخ درسينما ارائه مي دهدكه فقط به تفكر خودش شبيه است ونه چيز ديگري .درست مثل تلاش فيلمسازاني همچون حاتمي ، مهرجويي ، گلستان ، بيضايي ونادري كه خواستند « فيلم ايراني » بسازند... ادامه مطلب |+| نوشته شده توسط فرانک آرتا در سه شنبه بیست و هفتم اسفند 1387 و ساعت 14:37  |
پشتیبانی
 Email:faranakarta@gmail.com
|
