...Art ...

سرگذر

|+| نوشته شده توسط فرانک آرتا در پنجشنبه بیست و نهم آذر 1386 و ساعت 14:3

آرامش

آخرین باری که قیصر امین پور را دیدم ، درموزه هنرهای معاصرتهران بود ، برای همایش بهار ایرانی آمده بود .اتفاقاً سهیل محمودی هم آن جا حضور داشت برای اجرای برنامه . او با دکترامین پور سلام واحوالپرسی گرمی کرد ودکتر هم آخرین کتابش را به او داد.یک مقدار به چهره ی شاعر -اکنون ازدست رفته- دقیق تر شدم .به نظرم آرام ودرعین حال غمگین بود .البته ازخطوط صورتش به این نکته پی بردم .نمی دانم؛ شاید این گونه نبود. حتی این نکته دررفتار وراه رفتنش مشهود بود. الان که دوباه آن صورت را درذهنم مرور می کنم ، از خودم می پرسم آیا خودش را برای رفتن آماده می کرد؟ آیا روزی که همه ی ما با مرگ مواجه می شویم ، آن گونه آرامش دروجودمان نمود پیدا می کند؟ وآیا درواپسین لحظات به آرامش دست می یابیم؟...

|+| نوشته شده توسط فرانک آرتا در پنجشنبه بیست و نهم آذر 1386 و ساعت 14:0

کوچک ترین روزنامه دردنیا

|+| نوشته شده توسط فرانک آرتا در چهارشنبه بیست و هشتم آذر 1386 و ساعت 13:27

زمستان1386

جدول سه ماهه سی و هفتم سينماتک موزه هنرهای معاصر تهران (زمستان1386)

ادامه مطلب

|+| نوشته شده توسط فرانک آرتا در سه شنبه بیست و هفتم آذر 1386 و ساعت 13:50

بازکن دکان که وقت عاشقی ست

چند وقتی است که برنامه ی « دو قدم مانده به صبح » محمد صالح علاء را دنبال می کنم ؛البته وِلو روی تخت ویک چشمی (چون آن قدر آن موقع شب خسته ام وترجیح می دم یک چشمم استراحت کند واین هم خودش یک نوع روش برای بهینه استفاده کردن انرژی وتقویت آن است ) . با این حال جذابیت امواج این برنامه ی شبکه ی محترم چهار سیما آن قدر زیاداست که با چشمِ جان به تماشای آن می نشینم وپیش پیش خودم را برای شب بعد وبرنامه ی دیگر آن آماده می کنم.

جدا ازاین توصیفات ، نکات ارزنده ای در ساخت این برنامه رعایت شده ، هرچند اشکالاتی هم برآن وارد است .اول این که افراد مناسبی ومعتبری برای بحث ها دعوت شدند. دوم این که موضوعات در بحث ها صریح عنوان می شود (اغلب تیغ سانسور کم تر برندگی دارد). سوم این که اجرای صالح علاء بدور از عصاقورت دادگی مرسوم برنامه های این چنینی است . مخصوصاً واژگانی که ملکه ی کلامش شده ، برذهنی آدمی اول چکه می کند وبعد نشت (خب نَشتی آن هم برمن معلوم است) .

اما اشکالات آن : ساعت پخش آن خیلی بد است .گاهی اوقات کارگردان تلویزیونی درسوییچ کردن دوربین ها دچار تشتت می شود.نظیر برنامه ای که مجید رضابالا با یکی ازاستادان دانشگاه سهرودی شناس ، آقای ...گفتگو می کند . آن آقای محترم علاقه مند به ادامه ی بحث است وبعد به جای این که دوربین تصویر مهمان را بگیرد برتصویر صالح علاء متمرکز می شود . درهمان زمان صالح علاء به مجری برنامه اشاره می کند وقت تمام است .تصویر دونفره (twoshot) رضا بالاومهمان محترم درکادراست که آقای رضا بالا درحالی که سرش پایین است وزیر چشمی به خارج کادر – جایی که صالح علاء نشسته – نگاه می کند و ظاهراً از خنده روده پر شده ونمی دانیم علت چیست.تمرکز تصویر روی آقای مهمان است که وقت بیشتری برای صحبت هایش طلب می کند.بعد نمای نزدیک (close up)صالح علاء را داریم که با واکنش جالب (نمی توانم توضیح بدهم باید چهره ی صالح علاء را می دیدید)با این که وقتی باقی نمانده می گوید :اختیار دارید وخواهش می کنم{به بحث ادامه دهید!}.کاملاً مشخص است که سوییچر گیج شده که دوربین تلویزیونی را به کدام سمت هدایت کند.همچنین درپایان متوجه می شویم چرارضابالا می خندد!

|+| نوشته شده توسط فرانک آرتا در سه شنبه بیست و هفتم آذر 1386 و ساعت 13:15

نخستین جایزه کتاب سال طنز

دیشب درمراسم نخستین جایزه کتاب سال طنز در سالن تالاراندیشه حوزه هنری شرکت کردم . به نظرم این مراسم از چند منظر قابل تقدیر بود .مناظراول ودومش برای خودم محفوظه ولی منظر سومش این که وقتی درجمع طنزپردازان یکهو نازل می شیم یک کَمَکی هم می تونیم ازخودمون سوال کنیم : اگر زندگی را واقعاً ازمنظر طنز وطنازی ببینیم همه چیز شکل معکوسی می گیرد؟ بدیهی است پاسخ بلی است و خلاص ...جالب این که من خودم تا حالا همه ی چیز را جدی می گرفتم.البته بنده با شرکت کردن دریک مراسم دچار استحاله نشدم .ولی خب بد هم نیست دوزه عصا قورت دادگی مان را کم کنیم و ایضاً کم کنم .

|+| نوشته شده توسط فرانک آرتا در سه شنبه بیست و هفتم آذر 1386 و ساعت 12:26

بیانیه هیات داوران انجمن منتقدان ونویسندگان سینمایی ایران

انعکاس جایگاه پرتنوع وپیچیده زن ایرانی ومسلمان دردنیای معاصر ، شاید بیش از هر ساحت دیگری درسینما باشد که جلوه ی روشن تری به خود می گیرد واین نیز به قابلیت های گسترده ای برمی گردد که درسینما به لحاظ طرح وتبیین هنرمندانه پدیده های انسانی وجود دارد. هیات داوران انجمن منتقدان ونویسندگان سینمایی با توجه به این رهیافت درصدد بوده است تا با اولویت دادن به معیارهای زیبایی شناسانه سینمایی ، بازتاب دنیای زن ایرانی را در ابعاد مختلف هویتی ، اجتماعی ، مذهبی ، تاریخی ، اقتصادی و... ارزیابی کند.ازآن جا که بیشتر فیلم های بلند سینمایی شرکت کننده درجشنواره کوثرازقبل دراکران های عمومی یا جشنواره ای نمایش داده شده بودند ، هیات داوران تمرکز خودرابرفیلم های کوتاه ومستند قرار داد ودرمواجهه با این دو بخش نیز تلاش کرد تاگزینش های خودراازساختارهای گزارشی یا تبلیغی به سوی آثاری که با زبان خلاقه ی سینمایی به طرح موقعیت های واقعی ، دغدغه ها ومعضلات زنان ایرانی پرداخته اند سوق دهد.ازاین رو با درنظرگرفتن شرایط محدود وفشرده ای که در نمایش وزمان بندی این آثار وجود داشت ، هیات داوران انجمن منتقدان ونویسندگان سینمایی ایران برگزیده های خود را در سومین دوره ی جشنواره فیلم کوثر بدین ترتیب اعلام می دارد:

- دربخش فیلم های کوتاه داستانی :

ضمن تقدیر از فیلم « روشنایی های شهر » ساخته خانم آیدا پناهنده به دلیل نگاه نزدیک ودرضمن کنترل شده به جزئیات وحس درونی لحظات ونیز فیلم «قربانی » ساخته آقای پناه برخدا رضایی به خاطر نمایش خلاقه ی فرهنگ بومی که منجربه نادیده گرفته شدن زن می شود ؛ تندیس بهترین فیلم کوتاه تقدیم می شود به فیلم چارشو ساخته خانممهوش شیخ الاسلامی به دلیل نگاه شاعرانه ، تصویری وانتقادی به یک مراسم آیینی زنانه .

- دربخش فیلم های مستند :

ضمن تقدیر از فیلم« سیاهی» ساخته آقای نادر طریقت به دلیل پرداخت نمادین توأم با ارجاعات سینمایی از زنان هنرور ونیز فیلم «سوشیوس» ساخته آقای حسن نقاشی به دلیل روایت جاری زندگی همرا ه با فرم سینمایی متناسب ونیز فیلم « آمنه خاله » ساخته آقای مهدی منیری به دلیل همراهی ساده با زندگی دردآور یک مادر ؛ تندیس بهترین فیلم مستند تقدیم می شود به فیلم گیسوی آشفته من ساخته آقای ماجد نِیسی به دلیل تبیین پرمخاطره وشفاف موقعیتی دردآلود اززن ایرانی درمتن فقر ومهاجرت .

هیات داوران جشنواره فیلم کوثر

(مهرزاد دانش ، رسول نظرزاده ، فرانک آرتا)

23-20آذرماه 1386/مشهد مقدس

|+| نوشته شده توسط فرانک آرتا در سه شنبه بیست و هفتم آذر 1386 و ساعت 12:0

قدم های بزرگ

برداشتن قدم هاي بزرگ در زندگي باعث پاره شدن خشتك انسان مي شود.

جرج برنارد شاو

|+| نوشته شده توسط فرانک آرتا در دوشنبه بیست و ششم آذر 1386 و ساعت 21:59

برگزیدگان سومین جشنواره فیلم کوثر

جوايز بخش انجمن منتقدان سينمايی به دليل تكراری بودن آثار از جهت شركت در جشنوار‌ه‌های مختلف هيچ اثری برگزيده اعلام نشد اما «فرانك آرتا» نماينده اين انجمن در بخش فيلم‌های كوتاه داستانی ضمن قدردانی از آيدا پناهنده به خاطر ساخت فيلم روشنايی‌های شهر و پناه‌برخدا رضايی به خاطرفیلم قربانی تنديس خود را به فيلم چهارشو ساخته مهوش شيخ الاسلامی اهدا كرد.

«ميم مثل مادر» فيلم برتر جشنواره بين‌المللی «كوثر» شد

|+| نوشته شده توسط فرانک آرتا در شنبه بیست و چهارم آذر 1386 و ساعت 15:49